ضریب هوش مصنوعی سیری ۲۳.۹ است که پایین‌تر از رقبایی نظیر بینگ و بایدو قرار می‌گیرد؛ ضریب هوش مصنوعی بینگ معادل ۳۱.۹۸ است و این ضریب برای بایدو به ۳۲.۹۲ می‌رسد. اما تمام این ضرایب، از میانگین ضریب هوشی یک شخص هجده‌ساله که معادل ۹۷ است، پایین‌تر هستند. دو تن از دانشمندان دست‌اندرکار در پژوهش فعلی، پیش از این نیز در سال ۲۰۱۴ به مقایسه‌ی ضریب هوشی چندین موتور جستجو پرداخته بودند. در آن زمان، ضریب هوشی گوگل ۲۶.۵ و ضریب هوشی بایدو ۲۳.۵ بود.

به گفته‌ی این پژوهش‌گران:

نتایج حاصله نشان می‌دهند که سیستم‌های هوش مصنوعی گوگل و بایدو در دو سال گذشته پیشرفت قابل توجهی داشته‌اند؛ اما هنوز با یک کودک شش‌ساله فاصله دارند.

این پژوهشگران، مدلی نیز برای اندازه‌گیری تهدید سیستم‌های‌ هوش مصنوعی برای انسان‌ها ارائه داده اند. این مدل ویژگی‌های انسان و هوش مصنوعی را در چهار حوزه از آگاهی با یکدیگر ترکیب می‌کند:‌ ورودی، خروجی، کسب مهارت وخلاقیت . طبق این مدل، سیستم‌های هوش مصنوعی به شش سطح تقسیم می‌شود. در سطح اول، این سیستم‌ها فاقد امکان تبادل اطلاعات با انسان هستند؛ اما در بالاترین سطح، این سیستم‌ها از توانایی ورودی و خروجی (تبادل اطلاعات)، خلق مداوم دانش، کسب مهارت و به‌کارگیری مهارت‌های خود برخوردار خواهند بود؛ میزان این توانایی‌های نیز با گذر زمان و به‌طور نامحدودی افزایش خواهد یافت.

سیستم‌های هوش مصنوعی سطح اول، از نظر تعامل اطلاعاتی با انسان، تفاوت چندانی با یک تکه سنگ نخواهند داشت. سیستم‌های سطح دوم، نظیر تلویزیون‌ها و ماشین‌های لباس‌شویی هوشمند، می‌توانند اطلاعات برنامه‌ریزی شده را کنترل کنند اما فاقد توانایی یادگیری خودکار هستند. رایانه‌ها و گوشی‌های هوشمند در سطح سوم قرار می‌گیرند و از توانایی برنامه‌ریزی شدن و به‌روزرسانی دارا هستند. سیستم‌هایی همچون Google Brain، Baidu Brain و ربات‌های RoboEarth اتحادیه‌ی اروپا، به لطف تبادل اطلاعات با سیستم‌های ابری، تطبیق‌پذیر هستند و به همین دلیل در سطح چهارم قرار می‌گیرند.

از نظر این پژوهش‌گران، انسان‌ها به‌واسطه‌ی هوش طبیعی خود در سطح پنجم قرار می‌گیرند. دلیل این مسئله بهره‌مندی از توانایی خلاقیت است که سیستم‌های موجود در سطوح پایین‌تر از آن بی‌بهره‌اند. بر اساس استدلال این دانشمندان، سیستم آلفاگو که به شرکت مادر گوگل، آلفابت تعلق دارد، در سطح سوم قرار می‌گیرد؛ یکی از دلایل این مسئله قرار داشتن این سیستم در مرحله‌ی تحقیق و توسعه است است. هرچند این سیسم می‌تواند با تکیه‌بر استراتژی‌های خارق‌العاده‌اش انسان‌ را در بازی گو شکست دهد، اما نمی‌توان آن‌ را خلاق دانست؛ چرا که به آموزش از سوی انسان وابسته است.

طبق اعلام نظر این دانشمندان، اگر آلفاگو بتواند بدون نیاز به کمک انسان داده‌های مربوط به بازی گو را جمع‌آوری کند، برنامه‌ریزی لازم را به‌صورت خودکار انجام دهد و از رقابت‌ها جهت کسب تجربه و به‌منظور تغییر مدل آموزشی خود با هدف پیروزی در مسابقات واقعی استفاده کند؛ آنگاه می‌توان آلفاگو را سیستمی خلاق نامگذاری کرد. در حال حاضر این سیستم فاقد چنین فرایندهای توسعه‌ای است و از دیدگاهی فراگیر، در سطح سوم قرار می‌گیرد که دو رده پایین‌تر از انسان است.

امیدواریم مطالب فوق برایتان مفید واقع شده باشد