
پویش کردن اسناد و متون
از آنجا که پویشگرهای متن برای پردازش حجم زیادی از اسناد و اوراق مورد استفاده قرار میگیرند، سرعت و جابجایی اوراق در آنها اهمیت بیشتری دارد. (سرعتی بین ۲۰-۱۵۰ کاغذ در دقیقه) در مقابل، در مقایسه با پویشگرهای تصویر، به وضوح کمتری احتیاج دارند (بین ۱۵۰- ۳۰۰ نقطه در اینچ) و معمولاً سیاه و سفید هستند. برخی مدلهای پیچیده تر از این پویشگرها، نرم افزاهایی دارند که قادر است هنگام اسکن کردن، علامتهای زاید روی صفحات را نیز تشخیص داده، در نتیجه هنگام اسکن کردن آنها را از بین ببرد. به منظور ترجمهٔ مکانیکی یا الکتریکی تصاویری از دست نوشتهها و متون چاپ شده، به متن قابل جستجو و ویرایش، از نرمافزار شناخت نوری کاراکترها استفاده میشود. شناخت نوری کاراکترها، بخشی از تحقیقات در زمینهٔ شناخت الگو، هوش مصنوعی و بینایی ماشین است. نرمافزارهای اولیه تنها قادر به خواندن فونتهای خاصی بودند. ولی در حال حاضر، سیستمهای هوشمند با درجهٔ بالایی از دقت، تولید شدهاند که علاوه بر توانایی شناسایی فونتهای بیشتر، اجزای غیر متنی سند را نیز تشخیص میدهند.
اگرچه اسکن کردن اسناد به این روش سریع و اتوماتیک انجام میشود، ولی آماده سازی صفحات برای عمل اسکن کردن، کاری بسیار دقیق است که نیاز به کار انسانی دارد. منظور از آماده سازی، دسته بندی اوراق به صورتی است که کاملاً واضح و مرتب باشند و تاشدگی یا هر نقص دیگری که موجب گیر کردن صفحات در پویشگر شود، در این صفحات وجود نداشته باشد. یکی از کاربردهای این پویشگرها، در کتابخانهها، به منظور تهیهٔ آرشیو الکترونیکی و نیز حفظ کتب خطی از خطر پارگی است.